We hadden Wendy’s opa te gast. Lekker samen gegeten, al was de biefstuk wel wat lastig voor een broos gebit (meer biefstuk voor ons mwoehaha).
Naast prachtige reisverhalen en jeugdherinneringen deelde hij de volgende wijsheid:
Wie om zichzelf kan lachen, heeft een constante bron van blijdschap.
Ik had vanochtend een afspraak met Lian, Ewout en Arno. Een half uur voor de afspraak lig ik nog steeds in mijn bed, diep in slaap. Dan gebeurt er het volgende in mijn droom: ik word wakker door een rinkelende deurbel. Ik loop naar de voordeur en doe open. Lian staat daar en zegt doodleuk “Ja, je kwam niet, dus nu zijn we maar hierheen gekomen!”. Na ontvangst van extra gasten die totaal niets met jongerenwerk te maken hebben, werd ik wakker. Snel, naar die afspraak, anders staat Lian op de stoep!
Rake woorden van minister Rouvoet:
UTRECHT - ChristenUnie-leider en vicepremier André Rouvoet stoort zich mateloos aan de ''gemakzuchtige en populistische manier waarop door zowel PVV als VVD de laatste tijd te pas en te onpas gebruik wordt gemaakt van het etiket 'joods-christelijke waarden''.
Wie alleen maar naar dit gedachtegoed verwijst om andersdenkenden uit te sluiten, heeft er eigenlijk maar weinig van begrepen.
Uit: http://www.nu.nl/algemeen/1963713/rouvoet-leest-pvv-en-vvd-de-les-over-minderheden.html
De laatste tijd erger ik me soms flink aan mijn gebrek aan goed luisteraarschap. Ik weet niet wat de trigger is geweest, maar ik merk dat ik heel selectief luister. Vaak al een stap probeer voor te lopen op degene die iets vertelt. Een stap richting een oplossing of, wanneer ik zelf weinig uit het gesprek haal: de snelste weg naar het slot van het gesprek. In het gebruik van mijn oren heb ik nog heel veel te leren.
Vrijdag ben ik naar de kapper geweest. Er mocht weer lekker wat haar af. Ik had geen zin in een kappersgesprek en dit bleef ook uit, waarvoor dank aan de zwijgende kapster.
Thuisgekomen zag ik het volgende overzichtje van de trend in videogame karakter ontwerp. Met mijn haren ben ik dan toch niet stoer genoeg. Simson was dan vroeger helemaal de brute actieheld met zijn lange lokken, maar dat was echt old-school, zijn kapsel gaat nog langer terug dan dat van Chuck Norris.
Situaties in de directe omgeving en een tripje naar de TRIN conferentie hebben mij weer flink doen nadenken over hoe God en lijden/ziek-zijn samen in één wereld past.
Bij de 4 mei dienst in de Nieuwe Kerk kwam er iets voorbij wat me enorm heeft geraakt. Het zijn de eerste twee coupletten van gezang 223 LBK / gezang 600 OKG (voor alle helderheid: het gaat om één lied dat blijkbaar in twee bundels staat).
De aarde is vervuld
van goedertierenheid
van goddelijk geduld
en goddelijk beleid
Gods goedheid is te groot
voor het geluk alleen
zij gaat in alle nood
door heel het leven heen
En toch worstel ik.
Ik worstel met het gemak waarmee wordt beweerd dat genezing voor het grijpen ligt.
Ik worstel met mijn onkunde om in Jezus’ naam iets aan ziekte en ellende te doen.
Ik worstel en in mijn worsteling… daar is ook God.
Ik had gisteren écht problemen kunnen krijgen.
Na het squashen van vrouwlief, haalde ze me op met een leuk idee.
”Ga je mee zwemmen?” Zij mocht na het squashen gratis nog wat baantjes trekken en samen is natuurlijk gezelliger, dus ik ging mee.
Dat was lang geleden!
Het was het zwembad waarin ik mijn A en B diploma haalde. In het water keek ik om me heen en zag ik mijzelf weer met zenuwen in m’n buik langs de kant staan om met kleren en al erin te springen. Of daar.. ja daar! Daar keek ik richting badmeester vanuit het water, benen woest trappelend en vingers in de lucht.
Maar het zwemavontuur ging bijna verkeerd. Al voordat ik het water in ging. Ik had flink ruzie kunnen krijgen.
Wendy ging het kleedhok in om zich om te kleden, en ik ging de ruimte naast haar in. Ik was de enige in de kleedruimte. Rustig omkleden, beetje fluiten. Dan doet Wendy de deur open van de kleedruimte: “Dit is dameskleedruimte 2!”
Yikes, dit had echt verkeerd kunnen gaan. We hebben er lekker om gelachen in het water, terwijl we om ons heen gevaarlijk veel vrouwen zagen zwemmen.
Had ik zomaar ‘de engerd’ kunnen zijn.
