Blijven zitten

Als je wel eens met mij naar de bios bent geweest, dan weet je dat ik graag na de film nog even blijf zitten tot na de credits.

Even lekker nagenieten, als het een goede film betreft (anders sta ik ook snel weer op straat). In de Delftse bios heb je heerlijke stoelen, dus het is geen straf. De muziek die tijdens de aftiteling loopt is voor mij een onderdeel van de totale sfeerbeleving. Na een mooie film als Gran Torino kan ik dan ook echt genieten van de muziek na afloop. Het lied Gran Torino, uitgevoerd door Clint Eastwood en Jamie past dan ook perfect bij de film.

Irenetunnel, Delft, Paasweekend

Strakke actie van Leon Korevaar van de Levend Water gemeente hier in Delft.
Lees erover op zijn blog. http://leonkorevaar.blogspot.com/2009/04/graffetti.html

Andere laatjes

Dit weekend hebben we een nieuw spel gekocht. Ticket to ride: het kaartspel. We zochten naar een leuk spel om met z’n 2en te spelen. We hebben het twee keer gespeeld en ik ben twee keer dik ingemaakt.

Bij dit spel is het erg belangrijk dat je verschillende dingen kunt onthouden. Met verschillende kleurenkaartjes kun je treinroutes aanleggen. Die kleurenkaartjes gaan op een gegeven moment in een stapel die je niet meer mag inzien. Je moet heel goed bijhouden wat je hebt weggelegd, want uit die stapel ga je aan het eind van het spel de routes maken. Klinkt misschien wat vaag en ik zal hier niet de moeite nemen om alles uit te leggen. Het gaat in dit stuk vooral om het onthouden. Dat kan ik lang niet zo goed als Wendy. Mijn hersenen zijn niet zo goed in schema’s en snel rekenen.

Soms wordt de manier waarop onthouden werkt, uitgelegd aan de hand van laatjes in je hoofd waarin informatie wordt opgeslagen. Een grote archiefkast met een persoonsgebonden systeem.

“Jouw laatjes werken anders”, zegt Wendy dan.

Hart voor pils

(foto genomen op een terrasje in november 08, Barcelona)

Vriend R vertelt over televisieprogramma’s die hij graag kijkt.
Waar ik vroeger die Amerikaanse series wel volgde, is dat op het moment totaal niet het geval. Wat kijk ik dan wel?
Een programma als de Keuringsdienst van Waarde, waar een groepje mannen gewoon bedrijven opbelt om simpelweg te vragen wat de claims op de pakjes en flesjes nu écht betekenen. De eerste aflevering van dit seizoen gaat over pils.

Ik heb zelf mijn favorieten als ik een kratje ga halen. Ik haal meestal Hertog Jan, Jupiler of Grolsch. Maar waarom eigenlijk geen euroshopper bier? Is dat nu echt minder lekker? In een smaaktest haalt een bierkenner alle merken door elkaar. Maar de brouwer van Hertog Jan… die haalt zijn eigen bier eruit.
Iets met “ik ken mijn schapen…”?

Ik ga de volgende keer gewoon eens huismerk bier halen en probeer dan de bestaande associaties eens te negeren. Zou prima voor de portemonnee zijn.

Magnificent (No line: part 2)

Magnificent…. de single die op dit moment de radiogolven bevaart.
En meteen een lastige om maar een deel uit te plukken omdat er zoveel zinnen te copy-pasten zijn als christen.
Nu is Bono er ook eentje… typisch Link-liedje in ieder geval.
Merk, vooral bij mijzelf, altijd een soort kinderlijke blijheid als er in de populaire cultuur iets is wat lijkt te verwijzen of regelrecht verwijst naar iets christelijks of nog directer… naar Christus.
Soms wordt er dan weer te gretig op gesprongen, ik denk dat christenen de eerstvolgende vijf jaar bijvoorbeeld een vorm van onthouding moeten beoefenen wat voorbeelden uit de Matrix-trilogie betreft. Blijft een koord waar je op loopt. Creatief zijn, verrassend blijven en relevantie vinden zijn voor mij belangrijke principes hierin.

Ik kan niet kiezen… het wordt een redelijk groot deel van het nummer dat ik plaats. Denk er het jouwe van.

I was born, I was born to sing to you
I didn’t have a choice but to lift you up
And sing whatever song you wanted me to
I give you back my voice
From the womb my first cry, it was a joyful noise

Only love, only love can leave such a mark
Only love, only love can heal such a scar

Justified till we die, you and I will magnify
The Magnificent, Magnificent

Solist

Ik ben doorgaans best sociaal ingesteld. Ik houd van een biertje drinken met vrienden of samen eens over een probleem of mogelijkheid praten. Of gewoon lachen. Ja, lachen. Dat doe ik graag samen!

Maar er is één activiteit waarin ik echt alleen sta. Waar ik overigens geen problemen mee heb, want tegelijk hetzelfde lezen is zo onhandig. Ik heb het over mijn Amerikaanse comics. Vandaag heb ik weer een mooi stapeltje gebundelde exemplaren binnengekregen. Van goed geschreven superheldenverhalen (Captain America) tot het materiaal dat voor volwassenen is geschreven (Y: the last man, Fables, DMZ, 100 bullets), ik geniet ervan.

Toch lijkt me het leuk om daar met anderen over van gedachten te wisselen. Ik kom wel eens op fora en ik beluister geregeld een podcast met twee stapelgekke Schotse comicfans… maar het blijft redelijk solistisch.

Misschien moet ik iemand verslaafd maken?
Watchmen draait nu in de bios. Van wat ik ervan heb gehoord is het een slechte verfilming… wil je het origineel lenen?

Kaartjes gewonnen

Eindelijk iets gewonnen.
Ken je dat gevoel?
ik win nooit iets!
Om je heen heeft iedereen al eens een leuk prijsje gewonnen en daar zit je dan altijd met je halflege bingokaartje...
Gisteren heb ik bij een online spelletje kaartjes gewonnen!
Eindelijk!
Alleen of ik er écht blij mee moet zijn?
Iets met in de bek kijken van gegeven paarden moet ik mijzelf nu maar ter harte nemen.
Ik heb twee kaartjes gewonnen voor een concert van Anastacia, 14 juni in de Heineken Music Hall.
Wendy is dan weg op congres... is er iemand die voor de lol met me mee wil om tussen de tienermeisjes te staan??